ಮನಕ್ಕಾಗಿ

ಕ್ಷಮಿಸಿ

2010-11-21T22:54:00.001-08:00

ಈ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದು ನಿಲ್ಲಿಸಲೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯಾಕೋ ಬದಲಾದಂತಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಮುಂದೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಖಂಡಿತಾ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಪದಪುನ್ಜಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಶುಭಾಶಯ

2010-11-01T00:56:00.000-07:00

ಕನ್ನಡ ಬಂದೂ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡದೇ ಇರೋ ಅವಿವೇಕಿಗಳೇ, ಕನ್ನಡನಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದೂ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಅಹಂಕಾರಿಗಳೇ, ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಿಯೂ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳು ಚಿಂತನೆಗಳಿರುವ ದುರ್ಜನರೇ, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೂ ನೋಡದೆಯೂ ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾಗಳಿಗೆ ಬಯ್ಯುವ ಕೆಟ್ಟ ಚಟವಿರುವವರೇ, ಕನ್ನಡವೇ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ ಆಂಗ್ಲರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಕುರುಡರೇ, ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕಲಿತು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ಬೇರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಕೀಳರಿಮೆ ಹೊಂದಿರುವ ನೀಚರೇ, ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವ ಮೂಢರೇ, ಕನ್ನಡನಾಡನ್ನು ತುಂಡರಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವ ದುಷ್ಟರೇ, ಕನ್ನಡನಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರನ್ನು ಗಳಿಸಿಯೂ ಚಿಕ್ಕಬುದ್ಧಿಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೇ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡದ ಮಾನವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೀದಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ರೆಸಾರ್ಟ್ಗಳ ಒಳಗೆ ಹರಾಜಿಗಿಡುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೇ... ಎದ್ದೇಳಿ, ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದೆ...

ಸತತವಾಗಿ ಕನ್ನಡಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ, ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕನ್ನಡದ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರೇ, ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಕನ್ನಡ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನಿ ಜನರೇ, ಬ್ಲಾಗ್ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಕನ್ನಡದ ಕಂಪು ಪಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರಿಯ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನಿಗಳೇ, ಕಂಗ್ಲಿಷ್ ಚಾನೆಲ್ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ದೂರದರ್ಶನದ ಮೂಲಕವಾದರೂ ಕನ್ನಡದ ಅಳಿವು-ಉಳಿವಿನ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಹಾಯವನ್ನು(ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಋಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ) ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮ ಮಿತ್ರರೇ, ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಹಾಜನತೆಯೇ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ನಾನಂತೂ ಕುಬ್ಜ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲ ಒಬ್ಬಂಟಿ

2010-10-16T06:08:00.000-07:00

ನೆರಳೆಂದೂ ನಿಜವಲ್ಲ!

ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಗರದ ಮಧ್ಯೆ ನಾ ಯಾರೆಂಬ ಗುರುತೂ ನನಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನನಗೆಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನಿಲ್ಲ. ನಾನಿನ್ನೂ ಪರಾವಲಂಬಿ. ಜಗತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನೆನ್ನಬಹುದು, ಇನ್ನೂ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದಿರಬಹುದು. ಸತ್ಯ, ನಾನು ಖಂಡಿತಾ ಶಕ್ತ, ಆದರೆ ಸರ್ವಶಕ್ತನೇನಲ್ಲ. ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಇಷ್ಟರವರೆಗೆ ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು ನಾನು ಪಡೆದದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು, ಆದರೆ, ಆ ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಾನು ಮುಂದೆ ಪಡೆಯಬಲ್ಲೆನೆಂಬ(ಇಷ್ಟರವರೆಗೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ) ವಿಶ್ವಾಸ ನಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ನಾನಿನ್ನೂ ಕುಬ್ಜನೆಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಪರಿಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಸಾಧಿಸಲು ಛಲದ ಬಲ ನನ್ನೊಂದಿಗಿದೆ. ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಜಗತ್ತಿದೆ. ನಾನೆಂದೂ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರ ಸಂಗವ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಮುಂದೆ ಅವರೇ ಜತೆಯಾಗುವರು, ಜಗತ್ತು ದುಂಡಗಿದೆ!

ನಾಟಕ=ರಾಜಕೀಯ

2010-10-08T18:26:00.001-07:00

ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಥೆ ಏನ್ರೀ? ಏನೂ ತಿಳೀತಾನೇ ಇಲ್ಲ! ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್,ಒಂದು ಕಡೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಅದೆರಡೂ ಅಲ್ಲ, ಬರೀ ರಾಜಕೀಯ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಭಾರತದ ಒಂದು ಧರ್ಮ ಆಗಿರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ,ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಹಣ ತಿನ್ನೋ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದ್ರೆ, ಅದೆರಡೂ ಬೇಡ ನಮಿಗೆ, ನಮಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿನೇ ಮುಖ್ಯ ಅಂತ ಇದಾರಲ್ವಾ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು,ಎಲ್ಲೋ ಸ್ವಲ್ಪ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿದೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇಲ್ವಾ? ಅದೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಬಿಡಿ. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ಇಡೀ ದೇಶಾನೇ ತನ್ನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಆಟಆಡಿಸ್ತಿದ್ದ ಅಯೋಧ್ಯೆ ವಿಷಯ ಇನ್ನೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಎದುರು ಬಿಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿರುವಾಗಲೇ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕದೇ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಏಳಿಗೆಗೆ ಬಳಸದೇ ಇರೋದು ಇದೇ ಮೊದಲು ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳೂ ಈಗ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ತಮ್ಮೊಳಗೇ ಹಲುಬುತ್ತಿವೆಯಂತೆ! ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣ ಒಂದ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ರೆ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣ ಇನ್ನೊಂದ್ ತರ. ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳೋಕೆ ಆಗೋದೇ ಇಲ್ಲ.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ವಿರೋಧವನ್ನ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಈಗ ಅವರ ಪರವಾಗೇ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋ ಸುದ್ದಿ ಇದೆ. ಎಲ್ಲೋ ತಮ್ಮ ಆಸೆ ಪೂರೈಸ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋ ಭರವಸೆ ಬಂದಿದ್ಯೇನೋ! ಅದೇನೇ ಇರ್ಲಿ, ರೆಸಾರ್ಟ್ ರಾಜಕೀಯ ಈಗಂತೂ ಭರದಿಂದ ಸಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದ ನಾಯಕರು ಈಗ ಜನಸೇವೆಗೋಸ್ಕರ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗೋಕೆ ಧರಣಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ. ಒಬ್ಬರು ಇನ್ನೊಬ್ರ ಕೈ ಹಿಡಿಯೋದು,ಬಿಡೋದು ಎಲ್ಲ ಮಾಮೂಲಾಗೇ ಹೋಯ್ತು. ಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡೋ ತರ ಇದೆ ಈ ಕರ್-ನಾಟಕ! ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿರೋ ಖ್ಯಾತ ಅಭಿನಯಕಾರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಡೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷದ ಕನಸು. ನೋಡೋಣ,ಮುಂದೆ ಯಾರ್ಯಾರು ಯಾವ್ಯಾವ ಕಂಪನಿ ಸೇರ್ತಾರೆ ಅಂತ...

ಯಪ್ಪಾ! ಎಲ್ಲಾ ಕಾಸಿಗಾಗಿ!

2010-09-15T09:51:00.001-07:00

ರಾಜಕೀಯ ಕುಲಗೆಟ್ಟುಹೋಗಿದೆ ಕಣ್ರೀ! ಎರಡು ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಚುನಾವಣೆ ಬಂತು ನೋಡಿ, ರಾಜ್ಯದ ಮೂರೂ ಮಕ್ಶಗಳೂ ನಾ ಮುಂದೆ,ತಾ ಮುಂದೆ ಅಂತ ಹಣ,ಹೆಂಡ, ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳನ್ನು ಮತದಾರರ ಕಡೆ ಹರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಬಂತು. ಈಗ ಚುನಾವಣೆ ಮುಗ್ದಿದೆ. ಹೇಗಿರುತ್ತೋ ಫಲಿತಾಂಶ ಅನ್ನೋದು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರವಾಗಲ್ಲ. ಜನರ ಹತ್ರ ಹೋಗಿ ಯಾರು ಗೆಲಬೇಕಪ್ಪ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಹೇಳೋದೊಂದೇ-“ಯಾರ್ ಗೆದ್ರೂ ಒಂದೇ, ಬೇಗ ಮತ್ತೊಂದ ಚುನಾವಣೆ ಬರಲಿ, ಇನ್ನೊಂದ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತೆ! ಕೆಲಸ ಅಂತೂ ಹೇಗೂ ಇಲ್ಲ, ಚುನಾವಣೆ ಬಂದ್ರೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ದೇನೇ ಕೈ ತುಂಬಾ ಹಣ. ಖಾಲಿ ಕೈ ಯಾಕೆ? ಕಮಲ,ತೆನೆ ಹೊರೋ ಮಹಿಳೆ, ಎಲ್ಲಾರ್ಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದು, ಎಲ್ಲರಿನ್ದಾನೂ ಹಣ ಬಾಚೋದು. ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆ ತನಕ ಬರಬೇಕಲ್ವಾ!” ಯಾರ್ ಏನೇ ಹೇಳ್ಲಿ. ಜನರು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೇಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದೇ ಎಲ್ಲದರ ಸಾರಾಂಶ.

ಮದನಿ ಗೊತ್ತಲ್ವ? ಆ ಮಹಾನಾಯಕನೇ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸಬೋದು ಅನ್ನೋದಾದ್ರೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹಣ ತಿಂದ ಹೆಸರು ಇರೋ ರಾಚಂಗೌ ಅವ್ರು ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಖಳರೇನಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಜೆಎಂಎಂ ಅನ್ನೋ ಪಕ್ಷದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಬೇರೆ ಹತ್ತುಹಲವು ಪಕ್ಷಗಳ ಜುಟ್ಟು ಹಿಡಿದಿರೋ ಶಿಬು ಸೋರೆನ್ ಅನ್ನುವ ಝಾರ್ಖಂಡ್ ಪ್ರದೇಶದ ಮಹಾನಾಯಕ ತನ್ನ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಲಾಭಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಏನೇನೆಲ್ಲ ಮಾಡಬಹುದಾದರೆ,ದೇವೇಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ(ಮಣ್ಣಿನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ) ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಮುಖವಾದ ಧರಿಸಬಹುದಾದ್ರೆ, ಜನರೂ ಕೂಡ ದಿನಕ್ಕೊಂದೊಂದು ಪಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸ್ಬಾರ್ದಾ? ಎಲ್ಲಾ ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ,ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆಗಾಗಿ! ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ ಅನ್ನೋದೇ ಈಗ ಫ್ಯಾಷನ್ ಆಗಿರೋವಾಗ ಹಿಂದಿನ ವಾಕ್ಯದ ಬಟ್ಟೆಯ ವಿಷಯ ಗೌಣವಾಗುತ್ತೆ! ಎಲ್ಲಾ ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ,ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಸರಿಗಾಗಿ,ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ-ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಅನ್ನೋದು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.

ಚುನಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಹತ್ತಿರ ಬರೋ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸೋ ಊಸರವಲ್ಲಿಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬುದ್ಧಿ ಕೊಡೋ ಗೋವಿಂದಾ! ಯಥಾ ರಾಜಾ ತಥಾ ಪ್ರಜಾ ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಈಗಂತೂ ಸತ್ಯವಾಗೋ ತರಹ ಕಾಣ್ತಾ ಇದೆ. ರಾಜನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಬುದ್ಧಿ ಬಂದ್ರೆ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳ್ಳೆ ದಾರಿಗೆ ಬರ್ಬೋದು ಅಂತ ನಂಬಿಕೆ (ಕಮ್ಮಿಯಾದರೂ) ಇದೆ. ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು ಅನ್ನೋದು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಗುನುಗುನಿಸುತ್ತಿರಲಿ ದೇವ!

ಕೇಳಿದ್ದು ಹೇಳಿದ್ದು ನೋಡಿದ್ದು

2010-07-30T08:17:00.000-07:00

ಕೇಳಿದ್ದು:
ನನ್ನ ಮಿತ್ರನೊಬ್ಬ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಒಂದು ಮಾತು-" ಮೊನ್ನೆ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಆದ ವಿಮಾನ ಅಫಘಾತದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಸತ್ತರಲ್ವಾ? ಎಷ್ಟು ಪಾಪ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಕೆಲವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಕಡಿಮೆಯೆಂದರೂ ನಾಲ್ಕು ಕೋಟಿ ಸಿಕ್ಕಿರುತ್ತಲ್ವ? ಎಷ್ಟು ಲಾಭ!"
ಈ ಜನರಿಗಾದರೂ ಏನಾಗಿದೆ? ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಸಾಯುತ್ತಾರಾ? ಅಥವಾ ಸಾಯುವಾಗ ಅವರು 'ಸತ್ತರೆ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತೆ' ಎಂದು ಎಣಿಸಿಯೇ ಸಾಯುತ್ತಾರಾ? ಜನರಿಗೇಕೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗೋಲ್ಲ? ಎಲ್ಲರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಡ್ಡೆ ಹೊಂದಿ ಹಣದ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರಾ? ಮೌಲ್ಯಗಳೇ ಮರೆತು ಹೋಗಿವೆಯೇ?
ಹೇಳಿದ್ದು:
ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು (ಗುರುಗಳೂ ಕೂಡ) ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತು-"ಈ ಜನರೀಗ ಬ್ಲಾಗ್ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಸಾದಾ ಅಥವಾ ನವಿರಾದ ಲೇಖನಗಳನ್ನುಓದುವುದೇ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದಾರೆ. ಜನರ ಆಸಕ್ತಿ ಏನಿದ್ದರೂ ಮಸಾಲೆ ಮತ್ತು ಖಾರವಾದ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿಯೇ! ಖಾರವಾದದ್ದೇನಾದರೂ ಬರೆದರೆ ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಪುಟ ನೋಡುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ತನ್ನಂತಾನಾಗೇ ಏರುತ್ತದೆ!"
ನನಗೂ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹೀಗೆ ಎನಿಸಿದ್ದಿದೆ. ಯಾಕೋ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀರಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆಯುವ ಖುಷಿಗಿಂತ ಸೆಗಣಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆಯುವಾಗ ಸಿಗುವ ವಿಕೃತಾನಂದವೇ ಹೆಚ್ಚು! ಅದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳೇ ಆಗಲಿ,ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೇ ಆಗಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೆಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೆದುಕುವುದೇ ಪ್ರಿಯ. ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಈಗ ಭೂತಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ನೋಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಇನ್ನಾದರೂ ಜನರು ಖಾರಕ್ಕಿಂತ ಸಿಹಿಯತ್ತ ಧಾವಿಸಲೆಂದು ಆಶಿಸೋಣ.
ನೋಡಿದ್ದು:
ಅವಕಾಶವಾದಿತನ: ಇದಂತೂ ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಜನರು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ತನಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನವೆಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷದ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಿರಲಿ, ಯಾವುದೋ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಕೇಶಮುಂಡನವಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಲಾಭವೇ ಮುಖ್ಯವಾದಂತಿದೆ ಈ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ! ಕಡೆಯ ಪಕ್ಷ ತನ್ನ ಹೆಸರಾದರೂ ರಾರಾಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಎಲ್ಲರ ಆಶಯ. ಈ ಓಟದಲ್ಲಿ ಸೋಲುವವರೆಷ್ಟೋ!
ಸೋಮಾರಿತನ: ಇದೂ ಅವಕಾಶವಾದಿತನವಿದ್ದಂತೆ. ಏನೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೂ ಮೊದಲು ತನ್ನ ಲಾಭ ನೋಡಬೇಕು. ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಲಾಭಾಂಶದ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ ನಿರ್ಧಾರ. ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರವಾದಂತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಚುರುಕು ಮುಟ್ಟಿದಂತೆ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಹತ್ತಿರವಾದಂತೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪುಟತಿರುಗಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ! ಏನೇ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೂ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ(certificate) ಬೇಕಾಗಿದೆ ಈಗ! ಯಾವಾಗ ಈ ಸೋಮಾರಿತನಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ?
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಜನರಿದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬುದ್ಧಿ ಬೇಗ ಬರಲಿ ಎಂದು ಬೇಡುವುದಷ್ಟೇ ನಮಗುಳಿದಿರುವ ಮಾರ್ಗ...

ಇದೆಂಥಾ ಏಕಾಂತ?

2010-07-10T19:39:00.001-07:00

    ಖಂಡಿತಾ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಆಗುತ್ತದೆಂದು ಕನಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕಾಶವೇ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಂತಾಗಿತ್ತು. ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಖಗ್ರಾಸ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣದ ಸಮಯದ ಸೂರ್ಯನಂತಾಗಿದ್ದೆ. ಬೆಳಕಿನ ಸುಳಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಕತ್ತಲೆ. ದುಃಖದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಲು ಒಬ್ಬರಾದರೂ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅಳುವಂತೂ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.ಜಗತ್ತೇ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ತಾತ್ಸಾರ ಮನೋಭಾವ ತಾಳಿತ್ತು. ದೇವರುಗಳಿಗಂತೂ ನನ್ನ ನೆನಪೇ ಇರಲಿಲ್ಲವೇನೋ. ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹುಡುಕಿದರೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕೀತೇ? ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಈ ದುಃಖವೂ ಜೀವನವಿಡೀ ಮುಗಿಯದು. ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಇಳೆಯಂತೆ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನೀರೆ ಕಾಣದೆ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟ ಭೂಮಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗಲು ಕಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಪ್ಪೆನೆಂದು ಯೋಚಿಸಲೋ? ಅಥವಾ ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಹಳಿಯಲೋ? ಅಥವಾ ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಲೋ? ಒಂದೂ ತಿಳಿಯದು...
    ಹಿಂದಿನ ದಿನವಷ್ಟೇ ಕಡಲಿನ ದರ್ಶನವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಳಿದ ಎಷ್ಟೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಒಂದೇ ದಿನದೊಳಗೆ ನನಗೇ ಅನುಭವವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಪರಿವೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಡಲಿನ ನಡುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದೆ. ಎಷ್ಟೋ ವಿಚಾರಗಳು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಲಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿ ಅಲೆಯೂ ದಡಕ್ಕೆ ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸು ಜೀವನದ ಕಷ್ಟ,ಸಂಘರ್ಷಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಅಲೆಗಳು ಏಕೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ? ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಂತೂ ಈ ಅಲೆಗಳ ಅಬ್ಬರ ತೀವ್ರ; ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಬಂದಂತೆ. ತೀರಕ್ಕಂತೂ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.ತೀರದ ಮರಳು ಮಣ್ಣು ಎಲ್ಲವೂ ಸಮುದ್ರದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ. ಆದರೆ ಬಂಡೆಯ ಕಥೆ? ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಅಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದರೂ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ನೀರೇ ಚಿಮ್ಮುತ್ತದಲ್ಲದೆ ಬಂಡೆಗೇನೂ ಆಗದು. ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಬಿದ್ದು ಬಂಡೆಯೇ ಶುದ್ಧ. ಅಲೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯೇ ವ್ಯರ್ಥ. ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಬಂಡೆಯಂತಿರಬೇಕೋ? ಅಥವಾ ಮರಳ ದಿಬ್ಬವಾದ ತೀರದಂತಿರಬೇಕೋ? ನಾನಂತೂ ಕಾಣೆ.ಮನುಸ್ಸು ಬಂಡೆಯಂತಿದ್ದರೆ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಜಗ್ಗಲಾರೆವು ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಂತೂ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಂತೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಮುಖ್ಯ ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ಇತರರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಗೌರವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಇತರರ ಭಾವನೆ,ಆಲೋಚನೆಗಳೇ ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಎಂಬುದೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೂ ಬೆಲೆ ಬೇಡವೇ? ಬಂಡೆಯಂತಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತಾ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಇರುವ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಡೆಗೆ ಬೇರೆಯವರೇನಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.ತಾನಂತೂ ಸ್ಥಿರ, ಅಲುಗಾಡದು,ಬದಲಾಗದು. ಮಳೆಯಾಗಲಿ,ಬಿಸಿಲಾಗಲಿ,ಸುನಾಮಿಯೇ ಬರಲಿ,ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ. ಆದರೆ ಮರಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಅದರ ಗುಣ. ನಾವೂ ಏಕೆ ಹಾಗೇ ಇರಬಾರದು? ಮರಳಿನಂತೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ಜೈಸಬೇಕೋ? ಅಥವಾ ಬಂಡೆಯಂತೆ ಗಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕೋ? ಸಮುದ್ರದ ಅಬ್ಬರ ನೋಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಜೀವನವೇ ಕಗ್ಗಂಟಾಗಿ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು.
    ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಯೋಚನೆಗಳು ಮರುದಿನವೇ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನನಗೆ ಸವಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು.ನಾನು ಸುನಾಮಿಯ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಣೆಯಾದನ್ತಿತ್ತು. ಸಿಡಿಲಿನ ತೀವ್ರತೆಯ ನಡುವೆ ಬೇರೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಜಗವಿದ್ದೀತೆ? ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪೋ ಅಥವಾ ಕಾಕತಾಳೀಯವೋ,ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ದೊರಕಿದ್ದ ತಿರುವೊಂದು ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಮೊದಲಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೇ ತಂದು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ ನಾನು ಜರ್ಜರಿತನಾಗಿದ್ದೆ.ನಾನು ಬಂಡೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ನೋವುಗಳನ್ನೂ ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಥವಾ ಮರಳಿನಂತೆ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಕರಗಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಥವಾ ಆ ಅಲೆಗಳಂತೆಯೇ ಮರಳಿ ಮರಳಿ ತೀರದತ್ತ ಸಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಎಂದೂ ಕೈಬಿಡಬಾರದೋ ತಿಳಿಯದು.ಯಾವ ರೀತಿಯ ಆಕಸ್ಮಿಕಕ್ಕೂ ನಾನಂತೂ ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದ್ದ ಜೀವ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಪ್ಪೇನೋ ತಿಳಿಯದು. ದೂರವಾಗಲೂ ಕಾರಣವೂ ತಿಳಿಯದು. ನನಗೋ ಸಹನೆ,ತಾಳ್ಮೆ ಮೊದಲೇ ಕಮ್ಮಿ. ಆ ತಾಳ್ಮೆ ತಪ್ಪಿದ ಮಾತುಗಳೇ ನಾನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಲು ಕಾರಣವೇ? ಖಂಡಿತಾ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ಜೀವಕ್ಕೆ ನಾನೇನೆಂದು ಖಂಡಿತಾ ತಿಳಿದಿದೆ. ನನ್ನನ್ನು, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯದಿರಲಂತೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಕಾರಣವೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಈಗ ನಾನೂ ಒಬ್ಬಂಟಿ,ನನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತಿದ್ದ ಜೀವವೂ ಈಗ ಒಬ್ಬಂಟಿ. ಆ ಜೀವವನ್ನುಹುಡುಕುವುದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಮೊದಲಿದ್ದ ಅನುಬಂಧವನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.
    ನನಗೀಗ ಮುಂದೇನು ಎಂಬುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಶೂನ್ಯವೇ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ. ಈಗಂತೂ ನಾನು ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳಿಲ್ಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾದಂತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಬೇಕಾದುದ್ಯಾವುದೂ ನನ್ನೊಂದಿಗಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಹುಡುಕುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ನನಗಿಲ್ಲ. ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಮುಂದೆ ಪಡೆಯುವ ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಹೊರಟುಹೋಗಿದೆ. ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಪದೆದುಕೊಂದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಬದುಕಬೇಕಷ್ಟೇ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲೇ ಸ್ವರ್ಗ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕಷ್ಟೆ.ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳೂ ಈಗ ಆಳುತ್ತಿವೆ. ದೇವರ ಬಳಿ ಒಂದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ-'ನನ್ನ ದನಿಯಾಗಿದ್ದ ಜೀವಕ್ಕಿನೆಂದೂ ಕಷ್ಟ ಬರದಿರಲಿ.ಸಂತೋಷವೇ ಜೀವನದ ಸಾರವಾಗಲಿ.' ಸಾವಿನ ತನಕವೂ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಖಂಡಿತಾ ಆ ದನಿಗಾಗಿಯೇ...

देवभाषा संस्कृतम्

2010-04-25T05:31:00.000-07:00

भाष्यते इति भाषा। भारते एव सहस्राधिकभाषाः सन्ति। तासु अति मधुरा देवभाषा संस्कृतम् एव। सा जगतः सर्वासां भाषानां माता च। एतत् कलियुगम् , अत्र सहायस्य स्मरणं जनाः न कुर्वन्ति। क्रृतघ्नाः मानवाः। संस्कृतस्य स्थितिरपि एवमेव अस्ति इदानीम् , सर्वाः अन्यभाषाः अपि संस्कृतम् अवलम्ब्य एव सन्ति। किन्तु ताः अथवा तासां भाषीयाः संस्कृतं न स्मरन्ति अपि।
भारतस्य सत्त्वमेव संस्कृतमस्ति। वेदेषु न केवलं अध्यात्मं , अपि तु ज्ञानभण्डारमेव अस्ति। ऋग्वेदस्य श्रीसूक्ते पुरुषसूक्ते च विद्युदुत्पदनस्य विवरणं वर्तते। अथर्ववेदे वेदगणितमस्ति।वेदगणितं उपयुज्य गणितम् सुलभम् इति इदानीं जगति सर्वेपि जानन्ति। गायत्री मन्त्रस्य शक्तिः अपारा इति पाश्चात्य विज्ञानिनः एव संशोधितवन्तः। आयुर्वेदमपि संस्कृते एव अस्ति। संस्कृतस्य अल्पप्राण-महाप्राणस्य उच्चारम् यदि सम्यक् कुर्वन्ति तर्हि मानवरक्तपरिचलनव्यवस्था नूतना भवति!!! संस्कृतं सङ्गणकयन्त्रार्थे एव कृतमिव अस्ति इत्यपि संशोधनेन उक्तमस्ति। एतत् सर्वं ज्ञात्वा एव विदेशीयाः अपि संस्कृताध्ययनं कर्तुम् उत्सुकाः सन्ति, अध्ययनं कुर्वन्तः सन्ति अपि।
वयं सर्वे अपि शर्मण्यदेशं(Germany) जानीमः एव। तत्र सर्वे जनाः भारतम् संस्कृतं च इच्छन्ति। संस्कृताध्ययनार्थं विद्यालयाः वर्तन्ते तत्र। तत्र 30 प्रतिशत जनाः संस्कृतम् जानन्ति। भारते एकस्मिन् काले राष्ट्र्भाषा आसीत्, किन्तु इदानीं पञ्चप्रतिशत जनाः जानन्ति सम्भाषणं कर्तुम्, विपर्यासम् पश्यन्तु।
इस्रेल् देशश्य "हीब्रू" भाषायाः पुनरुथ्थानमिव संस्कृतस्यापि पुनर्जीवनं लभते इति आशयामः।

वदतु संस्कृतम्, जयतु भारतम्

ಕಾರಣ?

2010-03-24T08:23:00.000-07:00

ಆ ದಿನವೇ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ,ವಿಸ್ಮಯ.ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಸದಾ ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಗೆಲುವು ಹತ್ತಿರವಿದೆಯೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ಕೇಳಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಪಿಸುಮಾತು ಮನದಲ್ಲೇನೋ ಸಂಭ್ರಮದ ಅಲೆಯನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಶುಭ್ರವಾಗಿತ್ತು.ಎಂದೂ ಮೋಡ ಕವಿದಂತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಂತೂ ಇಂದು ತುಂಬಾ ಬೆಳಕಾಗಿತ್ತು. ಕತ್ತಲೆಯ ಸುಳಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನಗಂತೂ ಇದು ಭ್ರಮೆಯೋ ಅಥವಾ ನಿಜವೋ ಎಂದು ಸಂಶಯ. ಈ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣ?
ಇನ್ನೇನು ಎದ್ದು ನನ್ನ ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳು. ಸ್ನಾನ,ಧ್ಯಾನ,ಆಹಾರ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಸಮಯ.ಹೊರಡಲು ಎಷ್ಟು ಸಮಯವಿದ್ದರೂ ನನಗೆಂದೂ ಅದು ಸಾಕಾದ್ದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇಕೋ ಬಹಳವೇ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಸಮಯ ಸಾಕಾಗದೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬರುವ ಸಿಟ್ಟು ಇವತ್ತು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಉಳಿದ ಸಮಯ ನನಗಂತೂ ಎಷ್ಟೋ ದಿನದ ಬಳಿಕ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಓದಲನುವು ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ನೋಡಿದರೆ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯೂ ಬದಲು! ಪ್ರತಿದಿನ ಕೇವಲ ಕೊಲೆ, ದರೋಡೆ, ರಾಜಕೀಯ, ಓಟು, ಹಣ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಮೋಸಗಳ ಸುತ್ತಲೇ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳ ದಿಕ್ಕು ಇಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯಗಳಾದ ಸಾಧನೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಂತಿತ್ತು... ಜಗತ್ತು ತಿರುಗಿ ನಿಂತಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಇದೆಲ್ಲ ಕನಸೇ?

ಇನ್ನೇನು ಮನೆ ಬಿಡುವ ಸಮಯ. ಇನ್ದೇನೆ ಆಗಲಿ,ನನ್ನ ದಿನ ಖಂಡಿತ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಎಣಿಸಿಕೊಂಡೇ ಮನಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತೆ. ಯಾವತ್ತೂ ತಡವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುವ ನನಗೆ ಇಂದು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಆಸನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಆಯಿತು! ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ ತಪ್ಪು,ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೇ ಕಂಡು ಹುಡುಕುವ ಮನ ಇವತ್ತೇನೋ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾರ ಹುದುಕಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಮನೆಯಿಂದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಬೇಕಾದ ಪಯಣದ ನಡುವೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸಣ್ಣ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿ. ಆ ಚರ್ಚೆ ಬೇಗ ಮುಗಿಯಿತೆಂಬ ಮಂದಹಾಸ ನನ್ನಲ್ಲಿ(ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸಮಯ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿತ್ತೋ!!!). ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಾಹನ ದುರಸ್ಥಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಸಂಗ. ತಡವಾಯಿತೆಂಬ ಚಿಂತೆ ಆಗಬೇಕಿತ್ತಾದರೂ ಬಸ್ಸು ಬೇಗ ಸರಿಯಾಗಬಹುದೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ. ಬಸ್ಸೂ ಸರಿಯಾಯಿತು. ನನಗೂ ತಡವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ನಗು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿತ್ತು. ಏನೇ ಆಗಲಿ ಆ ನಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು.
ಇನ್ನು ಕೆಲಸದ ವಿಚಾರ. ಇಲ್ಲಿ ಸಹಚರರ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು,ಅಭಿಮಾನ,ಬುದ್ಧಿವಾದ,ಆರೋಪ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಆದರೆ ಇವತ್ತೇನೋ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟೇ ಬರಲಿಲ್ಲ ಯಾರಿಗೂ. ಕೆಲಸವೂ ಬಹಳ ಸರಾಗವಾಗೇ ಸಾಗಿತ್ತು. ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಎಂದರೇನೆಂದೇ ಮರೆತಂತಿತ್ತು! ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲದ್ದ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ವಪಾಸದರೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮಕ್ಹ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ ನಗು ಇನ್ನೂ ಮುಖಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿದಂತೆ ಹಾಗೇ ಇತ್ತು. ಏನೇ ನೋಡಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ ಮನಕ್ಕೆ ಆಯಾಸವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಬೀಸುವ ತಂಪು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಯನ್ತಿತ್ತು ಮನ. ಮಲಗುವ ಮುಂಚೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಹೇಗಾಯ್ತು???
ಹೀಗೆ ಇರಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ. ಮಾಸದಿರಲಿ ಆ ನಗು. ಬೇಡ ಮನದ ರೋದನ. ಹಸನ್ಮುಖಿಯಾಗಿರುವುದೇ ಸಂತಸದ ಸಾಧನ.

ನಗುನಗುತಾ ನಲಿ, ಏನೇ ಆಗಲಿ!

55 ಪದಗಳ ಕಾದಂಬರಿ

2010-02-21T17:06:00.000-08:00

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ 55 ಪದಗಳ ಕಟ್ಟುಕಥೆ/ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ/ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ 55 fiction ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿವೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ರೀತಿ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಕಥೆಗಳು ಬರಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರ ಆಶಯ.ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಅವನೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ಬೇರೇನೂ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಪುಸ್ತಕವೇ ಸಂಗಾತಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಆಗುಹೋಗುಗಳು ಆತನನ್ನು ತಲುಪುವುದೇ ಕೊನೆಗೆ. ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುವ ಕಾಲವೂ ಸ್ವಲ್ಪ.ಅದರೂ ಮನಸ್ಸು ಅವನಿಗಿಲ್ಲವೇ? ಹೀಗಿರಲು, ಹುಡುಕಾಟ ಆರಂಭ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ. ಪುಸ್ತಕದೆಡೆಗಿನ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಿದ್ದರೂ ಪುಸ್ತಕದೊಂದಿಗಿನ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಮನಸ್ಸಿನ ಕೊಗಳತೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಅವಳಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ,ಸಂಗಾತಿಯ ಚಿಂತೆ. ಸಂಗಾತಿ ಹುಡುಕುವ ಆಶಯ.

ಮುಖಾಮುಖಿ. ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಚಲನ. ಓದಿನ ಮಹತ್ವ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅಮೂಲ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊರತೆ ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಜೀವನ ಸಂತಸದಿ ಸಾಗಿತ್ತು.

ಲೈಫಾ? ವೈಫಾ?

2010-01-31T04:39:00.000-08:00

ಕಂಗ್ಲಿಷಿಗೊಂದು ಹಾಯ್! ಹೀಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಏನೋ ಥಿಂಕ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋವಾಗ ಲೈಫ್-ವೈಫ್ ಒಳ್ಳೆ ಪ್ರಾಸ ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಅಂದಮೇಲೆ ಇದೆರಡರ ಮಧ್ಯೆ ಏನೋ ಒಂದು ಸಂಬಂಧ ಇದೆ ಅಂತ ಯೋಚನೆಯಾಯ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಲೈಫ್ ದೊಡ್ಡದಾ ಅಥವಾ ವೈಫ್ ದೊಡ್ಡದಾ ಅನ್ನೋದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ. ನಾನು ಹೇಳ್ತಾ ಇರೋದು ವೈಫ್ನ ಸೈಜ್ ಅಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿ.

ಲೈಫಾ? ವೈಫಾ? ಅಂತ ಕೆಲವರ ಹತ್ರ ಕೇಳೋಣ ಅನ್ನಿಸ್ತು...
ಮಕ್ಕಳತ್ರ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಅವ್ರಿಗೆ ವೈಫು ಲೈಫು ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿದ ಕೂಡ್ಲೇ ವೈಫೇ ದೊಡ್ದು ಅಂದ್ಬಿಟ್ರು!ಅವ್ರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತೋ ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಟಿವಿ ಸೀರಿಯಲ್ಗಳನ್ನ ನೋಡಿ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದಾರೋ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಜಗಳ ನೋಡಿ ಹೇಳಿದರೋ ದೇವ್ರಿಗೇ ಗೊತ್ತು! ಅದೇನೇ ಇರ್ಲಿ. ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರು ಹೇಳೋ ಮಾತನ್ನಂತೂ ಈಗಲೇ ಹೇಳ್ತಾ ಇದಾರೆ...
ಇನ್ನು ಕಾಲೇಜ್ students ಹತ್ರ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಅವ್ರಿಗೆ ಮದ್ವೆ ಅಗಿರುತ್ತ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ.. ಅದರೂ ಅವ್ರು ಲವ್ ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ತುಂಬಾ experience ಇರುತ್ತೆ ಅನ್ಬಹುದು.. ಲವ್ವೇ ಲೈಫ್ ಆಗಿರೋ ಟೈಮ್ ಅದು. ಹಾಗಾಗಿ ವೈಫ್ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮೊದಲು ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಲೈಫ್ ಬಗ್ಗೆ ನೋಡೋಣ ಅನ್ನೋ ಜಾಯಮಾನ ಅವರದು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರೂ ವೈಫೇ ದೊಡ್ದು. atleast ಓದು ಮುಗಿಯೋ ತನಕನಾದ್ರೂ.
ಇನ್ನು married ಪೀಪಲ್,ಲೈಫ್ನ ಕಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ವೈಫ್ ಕೊಡೊ ಕಷ್ಟಾನೆ ಹೆಚ್ಚು ಅನ್ಬಹುದೇನೋ.ಹಾಗಾಗಿ ಅವರೂ ವೈಫೇ ದೊಡ್ದು ಅನ್ನೋದಂತೂ ಗ್ಯಾರಂಟೀ! ವೈಫ್ ಜೊತೆ ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಅವ್ರು ಲೈಫ್ನಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲೋ ಛಲ ಬರೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. ವೈಫೆ ಲೈಫ್ ಅನ್ನೋ ಸ್ಥಿತಿ ಪಾಪ. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ವೈಫ್ ಒಂದು ಲೀಡರ್ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ವೈಫ್ ಹೇಳಿದ ದಾರಿ ಗಂಡಂದು.
ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರೋರು ವೃದ್ಧರು.ಅವ್ರು ಮಾತ್ರ ಲೈಫೇ ದೊಡ್ದು ಅಂತ ನಂಬಿರೋದು ಗ್ಯಾರಂಟೀ.ಅವ್ರು ಜೀವೆನದ ಎಲ್ಲ ಸ್ಟೆಪ್ಸ್ ದಾಟಿ ಬಂದಿರೊಂದ್ರಿಂದ ಅವ್ರ ಮಾತು ನಂಬಲೆಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಅವ್ರಿಗೆ ಲೈಫ್ ಅಥವಾ ವೈಫ್ ಎಸ್ಟೆ ಕಷ್ಟ ಕೊಟ್ಟಿರ್ಲಿ,ಲೈಫ್ ಅವ್ರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟ ಆಗಿ ಕಾಣೋದು ಸತ್ಯ. (ಹಾಗಂತ ವೈಫ್ನ ನಿಭಾಯ್ಸೋದು ಸುಲಭ ಅಂತ ಅವ್ರು ಹೇಳಲ್ಲ.)
ಲೈಫ್ ಅಥವಾ ವೈಫ್. ಕಾಲಾನೇ ಎಲ್ಲಾ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೆ. ಈಗಲೇ ಯಾಕೆ ಅರ್ಜೆಂಟು?

ಜೀವನ

2010-01-15T20:00:00.000-08:00

ಹುದುಕಬೇಕೇ ಕಾರಣ?
ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸಾಲೆ ಈ ಜೀವನ!

ಸೋಲಿನಿಂದಾಗಿ ನರಳಾಟ
ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ ಎಲ್ಲರೂ, ಸೋಲೇ ಗೆಲುವಿನ ಸೋಪಾನ
ಗೆಲುವಿಗಾಗಿ ಪರದಾಟ
ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ,ಆಗದು ಗೆಲುವೊಂದೆ ಶಾಶ್ವತ..
ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದಲೇ ಜೀವನ
ಆದರೆ ಅವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆಳೆಯಬಹುದಲ್ಲ?
ಭಾವನೆಗಳಿಂದಲೇ ರೋದನ
ಅದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಭಾವನೆಗೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ಈ ಮನದಿ..

ಬೇರೆಯವರು ಮಾದರಿ
ಅದರೂ ಅವರಂತೆ ನಡೆಯಲು ಮನವು ಸೋಮಾರಿ
ತಿಳಿದಿದೆ ಸರಿದಾರಿ ಚಿಂತನೆಗೆ
ಆದರೆ ಮನ ಕೇಳದು ಚಿಂತನೆಗಳ,ಅದು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಅದಕೆ ಸರಿ
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ ಸಹಸ್ರ!
ಕೇಳುತ ಹೋದರೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಇಂದು ಅದಕೆಲ್ಲ
ಕಾಡುತಿದೆ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ,ಯಾಕೀ ಕವಿತೆ?
ಇರಬಹುದೇನೋ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಇದರ ಜೊತೆ!

ನೀನೇ ಎಲ್ಲ!

2010-01-09T22:51:00.000-08:00

ನೀ ಮಾಡಿದ ಮೋಡಿ
ನನ್ನ ಮನವೀಗ ಬಾನಾಡಿ

ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ಇದ್ದಂತಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸುಧೆ!
ಮರುಭೂಮಿಯ ನಡುವೆಯೇ ಹಿಮದ ಸುಳಿವು
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನಲಿ ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದೆ ನೀನೆಂಬ ಎಂಟನೆಯ ಬಣ್ಣ
ಇದೆಲ್ಲ ನಿಜವೇ? ತಿಳಿಯದು ಈ ಮನಕೆ

ಗಾಳಿಯ ಕಣಕಣದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ಗೋಚರ
ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಬದಲು ನಾ ಬರೆದ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರ!
ನಿನ್ನ ಕಂಡ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ನನ್ನ ನೆರಳೇ ಕಾಣೆ
ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದೆಯೇ? ಹೇಳುವೆಯಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಡುಕಿ?

ಗಡಿಯಾರದಿ ಮುಳ್ಳುಗಳೆರಡೂ ಚಲಿಸುತಿವೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಇದು ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯೂ?ಮೂರ್ಖತನವೋ? ಏನೆಂದು ಹೇಳಲಿ
ಅಥವಾ ನಾನು ಕಾಣುವುದೇ ನಿಜವಾಗಿ,ಜಗತ್ತೇ ಬದಲಾಗಿದೆಯೋ?
ಇದಂತೂ ಇನ್ನೂ ಆರಂಭ! ಇನ್ನೆಂಥ ಪರಿವರ್ತನೆ ಕಾಣಲಿದೆಯೋ ಜಗ?

ನಿನ್ನ ಜಗವೂ ಹೀಗೆ ಇದೆಯೋ? ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಬೇಕಿದೆ ನನಗೊಂದು ಅವಕಾಶ!
ಕೊಡು ಆ ಜಗದ ವಿಳಾಸ. ನಾ ಓಡೋಡಿ ಬರುವೆ ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ
ಬೇಗ ಬರಲಿ ವಿಳಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಶ,ಹಾತೊರೆಯುತಿದೆ ಈ ಮನ..
ಕಾಯುತಲಿರುವೆ ನಿನ್ನ ನೋಡಲು,ಇರಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಕರುಣೆ!

ಇದೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನ...

2009-12-11T17:38:00.000-08:00

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಓದು ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ ಅಂತ 'ಓದಿಓದಿ' ಅಂತ ಯಾವತ್ತೂ ಹೇಳುವ ಹಿರಿಯರಿಗೂ ಗೊತ್ತು,ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು(ನಾನೂ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ) ಗೋಳುಹೊಯ್ಯುವ ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ಅಷ್ಟೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಮೋಜು ಮಸ್ತಿಯೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಓದು,ಸ್ನೇಹ,ಪ್ರೀತಿ,ಮೋಜು,ಮಸ್ತಿ,ಹರಟೆ,ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿಗಳು,ಬೇಡವೆಂದರೂ ಬರುವ ನಿದ್ದೆ,ತರಗತಿಯ ನಡುವೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚೀಟಿಗಳು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಗುದ್ದುಗಳು,ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಿಕ್ಕಿದ ಶಿಕ್ಷೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಯೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದ ಅತಿ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಾನೇ ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ ಹೇಳಿ?

ಯಾವತ್ತೂ ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಶಾಲೆ,ಶಾಲೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರು,ಶಿಕ್ಷಕರು.ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ(ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ರಾಜ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಮಜವೇ ಬೇರೆ).ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವವರ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಸಿಟ್ಟು,ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪ,ಕಾರಣವೆ ಇಲ್ಲದ ಜಗಳ,ಶಿಕ್ಷಕರ ಬಳಿ ದೂರು! ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತೆಂಬ ಕಥೆಯ ವಿವರಣೆ.ಆಟವಾಡುವಾಗ ಬಿದ್ದು ಅದ ಗಾಯ,ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ವಾರ ರಜೆ.ಇನ್ನು ಅಕ್ಕನ ಮಾಡುವೆ,ಅಜ್ಜನ ತಿಥಿ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ರಜಾ ಹಾಕುವುದೇ ಮಜಾ.
ಇದೆಲ್ಲದ ರ ಮಧ್ಯೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರೀತಿ(ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಅನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ). ಆ ಪ್ರೀತಿಗೋಸ್ಕರ ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಕೆಲಸಗಳು,ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯಗಳು.ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜಗಳ. ಅದರೂ ಪ್ರೀಥಿಯತ್ತಲೇ ಮನದ ತುಡಿತ. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆಟಗಳ ಹುಚ್ಚು ಬೇರೆ. ಗೆಳೆಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಆಟ. ಒಂದು ಆಟ ಬೇಡವೆನಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು. ಆಟಗಳಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಅಂಕದ ಬಗ್ಗೆ ಗೆಳೆಯರ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಪರ್ಧೆ. ಈಗೆಲ್ಲ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಬೇರೆ!! ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತು ಬೇಜಾರಾದರೆ ಗೆಳೆಯರಿಗೊಂದೋ ಕರೆ,ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹರಟೆ! ಇನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ,ಬೇರೆ ಎಲ್ಲ ಗೆಳೆಯರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಹಠ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಕಲು ಮಾಡಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ,ಅಂಕ ಮುಖ್ಯ. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ,ಅಂತರ್ಶಾಲಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು.ಗೆದ್ದರಂತೂ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ.ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಹೊಗಳಿಕೆ ಬೇರೆ,ಆಗ ಅ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಗೌರವ . ಆದರೆ ನಂತರ ಅದೇ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಬೈಗುಳ ಇದ್ದಾಗ,ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮಂಗಳಾರತಿ.
ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗಾಗುವ ಬೇಜಾರು ನೋವನ್ನು ಮಾತ್ರ ವರ್ಣಿಸಲು ಪದಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಅದೇ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮುಂದೆ ನಾವು ಹೋಗುವ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಅದೇ ಶಿಕ್ಷಕರು,ಸ್ನೇಹಿತರು ನೋಡಲು ಸಿಗಬಹುದು.ಆದರೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಆ ಶಾಲಾದಿನಗಳು ಮಾತ್ರ ಮರುಕಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಉಳಿಯುವುದು,ಮರುಕಳಿಸುವುದು ಆ ದಿನಗಳ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ.

ಇನ್ನು ಕಾಲೇಜು ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಪದಗಳೇ ಸಾಲದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.ಶಾಲಾ ಜೀವನ ಮುಗಿಯುತು.ಇನ್ನು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಂತೂ ಗೆಳೆಯರು ಹೊಸಬರು.ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬೇರೆ.ಇನ್ನ ಜಾಗ,ತರಗತಿ,ಶಿಕ್ಷಕರು,ಕಲಿಸುವ ವಿಧಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸದೇ. ಕಾಲೇಜು ಜೀವನವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಮೋಜು ಮಸ್ತಿ,ಓದಿನ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕಿಲ್ಲ ಎಂದೆನಿಸಿದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತ ತಪ್ಪು. ಓದದಿದ್ದರೆ ಕಡಿಮೆಯೆಂದರೂ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷ ಅಲ್ಲೇ ಕೂರಬೇಕಾದೀತು!!
ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ದಿನ,ಎಲ್ಲ ಹೊಸ ಮುಖಗಳೇ!ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಮುಖಚಹರೆ ಖಳನಟರಂತೆ ಕಾಣುವುದೂ ಸತ್ಯ.ಮೊದಮೊದಲು ಓದು ಹಚ್ಚಗಿದ್ದು ಮೋಜು ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೂ ಬರುಬರುತ್ತಾ ಓದು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಮಸ್ತಿಯೇ ದಿನಚರಿ.ಪ್ರತಿದಿನದ ಓದು ಕೊನೆಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತ!

ಇನ್ನು ತರಗತಿಯ ಒಳಗಿನ ವಿಷಯ.ಆಡುಮುಟ್ಟದ ಸೊಪ್ಪಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡದ ತರಗತಿಯಿಲ್ಲ, ಮನೆಗೆಲಸ(homework) ಮಾಡಿದ ದಿನವಿಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು! ನಕಲು ಹೊಡೆಯದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಂತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ! ತರಗತಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಚೀಟಿಗಳು ಹರಿದಾಡುವುದೂ ಸಾಮಾನ್ಯ. sms ಮಾಡದ ಕೈ ಇರುವುದೇ ಅಪರೂಪ. ತರಗತಿಯ ನಂತರ ಕಾಲೇಜಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಗೆಳೆಯರ ಭೆತಿಯಾಗಬೇಕಲ್ಲ,ಅದಕ್ಕಾದರೂ sms ಅನಿವಾರ್ಯ ಎನ್ನಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ sms ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುವುದೂ ಇದೆ.ಒಬ್ಬ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವುದು ನೋಡಿ ಇಡೀ ತರಗತಿ ನಗುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ದಿನಕ್ಕೊಂದಾದರೂ ನಡೆದೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಅಷ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತ ಈಗ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟಿರಬೇಡ? ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿ ಜೊತೆಗಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಜೋಡಿ ಬದಗುವುದೂ ಈಗೀಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ! ಹಾಗೆಂದು ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಇರುವ ಜೋಡಿಗಳೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ.ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆಯಂತೂ ಹೇಳಲು ಹೋದರೆ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಈಗಿನ ಸಿನಿಮಾಗಳಷ್ಟೇ ನಾಟಕೀಯವಾದಂತಹ ಹಲವು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬಹುದು. ಈಗ ಬೇಡ ಬಿಡಿ.

ಇನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಪಾಠ ಇದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯದೆ ಉಳಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಖಂಡಿತ ನಮ್ಮ ಹಾಜರಾತಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಲು ಆವಶ್ಯಕವಾಗಿರುವ 75% ಹಾಜರಾತಿ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಎಷ್ಟು ತರಗತಿಗಳಿಗೆ bunk (ಚಕ್ಕರ್) ಹಾಕಬಹುದು ಎಂಬುದು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿ! ಆ ಚಕ್ಕರ್ ಹೊಡೆದ ಸಮಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ ,ಆ ಸಮಯ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ನಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕೋ,ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವುದಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವುದಕ್ಕೋ ಉಪಯೋಗ(!)ವಾಗುತ್ತದೆ.ಇನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ(assignment) ಅಥವಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ (xerox) ಅಂಗಡಿಗಳಿಗಂತೂ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಬೇಡಿಕೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ ಎರಡು ವಾರ ಮುಂಚೆಯೇ ತೆಗೆಸಿದ ಗೆಳೆಯರ ಪುಸ್ತಕದ xerox ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಂತೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ. ಕಲವೊಂದು ಬಾರಿ ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಪ್ರತಿ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲ್ಲಿರುವುದೂ ಇದೆ!!! ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ ಅಂಕಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದ್ದರೂ ನಮಗೆಷ್ಟು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಊಹೆಗೆ ಖಂಡಿತ ನಿಲುಕುವಂತಹದ್ದು.
ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗಿನ ಜೀವನದ ಮಜವೇ ಬೇರೆ.ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿನ ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಧತೆಯಿದ್ದರೂ ಗೆಳೆಯನಿಗಿಂತ ನಾ ಮುಂದಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ಫರ್ಧೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯ ಮುಂದಿರಲಿ ಎಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ಸಹಕಾರ,ಗೌರವವೇ ಸ್ನೇಹದ ಅಡಿಪಾಯ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಂಗದಿಂದ ಕೆಟ್ಟ ಚಟಗಳು ಬರಲೂಬಹುದು. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ,ಕಾಲೇಜಿನ ಜೀವನವೇ ಸವಿನೆನಪು. ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೋ ಅದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಇನ್ನು ಆ ಖನಗಳು ಬರಲಾರವೇ ಎಂದೆನಿಸುವುದೂ ಸತ್ಯ..!

2012-ಅಂತ್ಯವೇ?

2009-12-07T11:02:00.000-08:00

ಎಲ್ಲರೂ 2012 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಜಗತ್ತೇ ಆ ವಿಷಯದ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ. ಇನ್ನೂ 3 ವರ್ಷಗಳಿವೆ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ. ಇದು ನಿಜವೋ ಸುಳ್ಳೋ ಒಬ್ಬರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆ.ಮಾಧ್ಯಮದ ಮಾತುಗಳೇ ನಿಜ ಎಂಬುದು ಜನರ ಅಂಬೋಣ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳಂತೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇದೊಂದೇ ಸುದ್ದಿ ಎಂಬಂತೆ ಸುದ್ದಿ ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಕೇವಲ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ಮಾಯನ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ 2012 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದೇ ಈ ಎಲ್ಲ ಹಾಹಾಕಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದಂತಿದೆ. ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ನ ದಿನಗಳು ಮುಗಿದರೆ ಜಗತ್ತು ಕೊನೆಯಾಗುವುದೇ? ಹೊಸ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಒಂದು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯೇ ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆ. ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿದ್ದರೆ 2012ರ ವಿಷಯ ಪ್ರಚಲಿತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇ 2012 ಎಂಬ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭವಾದ ಮೇಲೆ. ಚಿತ್ರ ತಂಡದ ಪ್ರಚಾರದ ರೀತಿಯೇ ಜನರೆಲ್ಲರೂ 2012 ಜಗತ್ತೇ ಕೊನೆಗಾಣುವ ವರ್ಷ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಜನರಂತೂ-ಜಗತ್ತು ಕೊನೆಯಾಗುವ ರೀತಿ ನೋಡಲು 2012 ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರದ ಮುಂದೆ ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಪಕರ ಕೈತುಂಬುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಚಿತ್ರದ ರೋಚಕ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ರೋಮಾನ್ಚಿತಗೊಂಡರು,ಖುಷಿಪಟ್ಟರು,ಹೆದರಿಕೆಗೊಂಡರು ಕೂಡ.
ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪೂರಕವೆಂಬಂತೆ ನಾಸಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು 2012ರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಆಕಾಶಕಾಯವೊಂದು ಬಂದಪ್ಪಳಿಸಲಿದೆ.ಇದರಿಂದ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿವೆ.ಪ್ರಳಯಕ್ಕೂ ಇದೇ ಕಾರಣವಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಯಾರೋ ಹರಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಕಾಶಕಾಯವೊಂದು ಭೂಮಿಗಪ್ಪಲಿಸುವ ಭೀತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದಿದ್ದೇ. ಕೆಲವು ಆಕಾಶಕಾಯಗಳಂತೂ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ತಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.ಅಂತಹ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಾಯ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ನಮ್ಮನ್ನಪ್ಪಳಿಸಬಹುದಲ್ಲ? ನಾಸಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿವರ್ಗವೇ 2012ರ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನೊದು ವಾದವೇನೆಂದರೆ,2012ರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯು 'ಕೃಷ್ಣರಂಧ್ರ'ಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಆ ರಂಧ್ರವೇ ನಮ್ಮನ್ನುಆಪೋಶನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಹಲವು ಲಕ್ಷ ಜ್ಯೋತಿರ್ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಕೃಷ್ಣರಂಧ್ರಈಗ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಂತಹದರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ನಾಶ ಅದರಿಂದಲೇ ಎಂದು ವಾದಿಸುವುದು ಸರಿಯಾಗದು.

ಇನ್ನು,ಭೂಮಿಯ ಹುಟ್ಟನ್ನು ಅರಿಯಲು ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ large hadron collider ಕಾರ್ಯಾರಂಭವನ್ನು ಪುನಃ 2012ರಲ್ಲಿಮಾಡಲಿದ್ದು ಅದೇ ಭೂಮಿಗೆ ಕೊನೆಯಾಗಲಿದೆ ಎಂದೂ ವಾದವಿದೆ.ಆ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಶಾಖ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾಲ್ಚೆಂಡಿನಾಕಾರದ ಉರಿಯುವ ಗೋಲವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿದೆಯಂತೆ. ಆದರೆವಿಜ್ನನಿಗಲೇನು ಅಷ್ಟು ಪೆದ್ದರೆ? ಭೂಮಿಯ ಕೊನೆಯಾಗುವುದಾದರೆ ಅವರು ಆ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಲುಖಂಡಿತ ಸಿದ್ಧರಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಖಂಡಿದ ವಿಶ್ವದ ಕೊನೆ ಅದೇ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆ ಬೇಡ.
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲದಸಾವಿರಾರು ವಾದಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಭೂಮಿಯ ಅಂತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದಾದ,ಭೂಮಿಯ ಮುಪ್ಪಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸರಮಾಲಿನ್ಯ,ಹಸಿರುಮನೆ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯ,ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಹೆಚ್ಚಳ,ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಾಗಬೇಕಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಜನರೆಲ್ಲಾ ಇದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಕೈಜೋದಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಇಲ್ಲ ನಮಗೆ ಭಯ!

2009-11-14T07:05:00.000-08:00

ಹತ್ತಿರವಿದೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯ
ಓದಿಲ್ಲ ಏನೂ,ಆದರೂ ಇಲ್ಲ ಭಯ.

ಎಲ್ಲಿದೆ ಮನ?
ತಿಳಿಯುತಿಲ್ಲ,ಓದಿನ ಕಡೆ ಇಲ್ಲ ಗಮನ.
ಕೊನೆಕ್ಷಣದ ಅಭ್ಯಾಸ ನಮ್ಮ ಬಲ
ಯಾವಾಗ ಓದಿದರೂ,ಎರಡಂಕಿ ತಲುಪಲು ನಮ್ಮ ಛಲ!
ತಲುಪಿದರಂತೂ ಆ ಗುರಿ,ತಡೆಯುವವರೇಇಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಸಂತಸ.

ಎಲ್ಲಿದೆ ಈಗ ಸಮಯ?
ಒದಲಂತೂ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ,ಇದು ಹದಿಹರೆಯ..
ಚಿಂತೆಯಂತೂ ಇಲ್ಲ ನಮಗೀಗ.
ಆದರೂ ಅನಿಸುತಿದೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಯಲಿ ಬೇಗ.
ಈ ಓಡುವ ಕುದುರೆಗೆ ಕಟ್ಟುವವರ್ಯಾರು ಹಗ್ಗ?

ನಮಗ್ಯಾರು ಸಾಟಿ!
ಬೀಸಿದರೂ ತಾಗದು ನಮಗೆ ಚಾಟಿ
ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಚತುರರು
ಬೀಸುವ ದೊಣ್ಣೆ ತಪ್ಪಿದರೆ ಆಯಸ್ಸು ನೂರು
ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ದೊನ್ನೆಯೇ,ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ತಯಾರು...

ಯಾಕೋ ಒಬ್ಬಂಟಿ!

2009-11-13T17:16:00.000-08:00

ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಜಗತ್ತೇ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಿತ್ತು(ನಿಂತಿತ್ತು ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಿಸ್ತಿತ್ತು ಅನ್ನೋದು ವಾಸಿ). ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಆಲೋಚನೆಗಳು,ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲೂ ತಳಮಳ,ವಿಪರೀತ ತಲೆನೋವು. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ತೊಂದರೆಗಳೂ ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಅಕ್ರಮಿಸಿವೆಯೇನೋ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ನನ್ನ ದುಃಖ,ಸಂಕಟ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೊಬ್ಬರು ಬೇಕಿತ್ತು.ನನಗೀಗ ಬೇಕಾಗಿದ್ದುದು ಸಹಾಯ. ಮನದ ಗೊಂದಲಗಳಿಂದ ಮೆದುಳು ಕೂಡ ಸರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಜನ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳುತ್ತಿದಾರೇನೋ ಎಂದಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಪ್ಪು ಏನೆಂದು ಮಾತ್ರ ನನಗೇ ತೋಚುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದೆ.ಈಗ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೇ.ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ನೀರವ ಮೌನ. ನಾನು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಮಾತಾಡಿಸೋಣ ಎಂದರೆ ಅವರ್ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಜಗತ್ತೇ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿದೆಯೇನೋ ಎಂದೆನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು.ಮನದ ಭಾವನಾಲಹರಿಗಳು ಎತ್ತಲೋ ಹೊರಳಿದವು. ಈಗ ನನಗೆ ಬೇಕಿದ್ದದ್ದು ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಂತಹ ಮತ್ತೊಂದು ಮನ. ಆ ಮನವನ್ನು ಹುಡುಕಾಡುತ್ತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಸುತ್ತು ಹಾಕಲು ಅಣಿಯಾಯಿತು ನನ್ನ ಈ ಮನ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಕುಳಿತ ಜಾಗದಿಂದಲೇ ಸುತ್ತಿದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಡೆಗೂ ಒಂದು ಮನವನ್ನು ಹುದುಕಿತು. ಈಗ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಚಾರ-'ಆ ಮನವೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರಬಹುದಾ?ಆ ಮನದ ಭೇಟಿ ಯಾವಾಗ???' ನನಗೆ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಮಾಧಾನ ಬೇಕಿತ್ತು. ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು.
ಈಗಂತೂ ನಾನು ಆ ಮನವನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದೆ.ಮಾತು ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿ.ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗತೊದಗಿತ್ತು.ಆದರೆ ಮನ ಇಷ್ಟು ಗೊಂದಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು ಯಾಕೆ...? ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ,ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವುದು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೇ ಎಂಬುಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಅವರ್ಯಾರೂ ನನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ನನಗೀಗ ಅರಿವಾಯಿತು,ನಾನು ಕಳೆದ ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಯಿಂದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು ಪರೀಕ್ಷಾ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ!!! ಇನ್ನು ಕೇವಲ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬಾಕಿಯಿತ್ತು. ಆದರೇನು ಮಾಡಲಿ,ನನಗೆ ಇನ್ನು ಬರೆಯಲು ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ರಣರಂಗವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನವಿತ್ತು. ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುವಂತಹ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ ಫಲಿತಾಂಶದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ??

ಪ್ರಥಮ ಚುಂಬನಂ!

2009-10-31T12:11:00.000-07:00

ಪ್ರಥಮ ಚುಂಬನಂ ದಂತ ಭಗ್ನಂ
ಸಂಸ್ಕೃತದ ಒಂದು ನುಡಿ.
ನನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತಿವೆ
ಆದರೆ ಭಗ್ನವಾಗಲು ಹಲ್ಲಿಲ್ಲ,ಅದು ನನ್ನ ಪುಣ್ಯ.

ಆರಂಭವಾಗಲಿದೆ ಈ ದಿನದಿಂದ
ಅಂತರ್ಜಾಲದಿ ನನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳ ಪಯಣ
ಹೊರಹೊಮ್ಮುತಿದೆ ಈ ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತು
ತಲುಪುತಿರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮನವ ಈ ತರಂಗ

ಇದೆ ಲೇಖನಿಯ ಮೇಲೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಭಾರ
ಖಂಡಿತ ಇರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ,ಉತ್ತರ.
ಆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳೇ ಅ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಆಧಾರ
ಈ ಪುಟವೇ ಎಂದೆಂದೂ ನಿಮ್ಮ ಮನಕ್ಕಾಗಿ..

ಮನದ ಮಾತು

2009-10-31T12:01:00.001-07:00

ಪ್ರಪಂಚದ ಮೂರನೇ ಅತಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡ(ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕ್ ಮೊದಲ ಎರಡು).

ಹಿಂದಿಗೆ ಇರುವುದು ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯಾದರೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅದರದೇ ಲಿಪಿ .

ತಮಿಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬರೆದಂತೆಯೇ ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಕನ್ನಡವೇ ಅತ್ತ್ಯುತ್ತಮವಾದಂತಹ ಭಾಷೆ.

ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಿ,ಬೆಳೆಸಿ.

ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ನನ ಕಿರುಕಾಣಿಕೆ ಈ ಬ್ಲಾಗ್..

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಎಂದೂ ಇರಲಿ...