ಇನ್ನೇನು ಎದ್ದು ನನ್ನ ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳು. ಸ್ನಾನ,ಧ್ಯಾನ,ಆಹಾರ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಸಮಯ.ಹೊರಡಲು ಎಷ್ಟು ಸಮಯವಿದ್ದರೂ ನನಗೆಂದೂ ಅದು ಸಾಕಾದ್ದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇಕೋ ಬಹಳವೇ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಸಮಯ ಸಾಕಾಗದೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬರುವ ಸಿಟ್ಟು ಇವತ್ತು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಉಳಿದ ಸಮಯ ನನಗಂತೂ ಎಷ್ಟೋ ದಿನದ ಬಳಿಕ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಓದಲನುವು ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ನೋಡಿದರೆ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯೂ ಬದಲು! ಪ್ರತಿದಿನ ಕೇವಲ ಕೊಲೆ, ದರೋಡೆ, ರಾಜಕೀಯ, ಓಟು, ಹಣ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಮೋಸಗಳ ಸುತ್ತಲೇ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳ ದಿಕ್ಕು ಇಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯಗಳಾದ ಸಾಧನೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಂತಿತ್ತು... ಜಗತ್ತು ತಿರುಗಿ ನಿಂತಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಇದೆಲ್ಲ ಕನಸೇ?
ಇನ್ನು ಕೆಲಸದ ವಿಚಾರ. ಇಲ್ಲಿ ಸಹಚರರ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು,ಅಭಿಮಾನ,ಬುದ್ಧಿವಾದ,ಆರೋಪ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಆದರೆ ಇವತ್ತೇನೋ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟೇ ಬರಲಿಲ್ಲ ಯಾರಿಗೂ. ಕೆಲಸವೂ ಬಹಳ ಸರಾಗವಾಗೇ ಸಾಗಿತ್ತು. ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಎಂದರೇನೆಂದೇ ಮರೆತಂತಿತ್ತು! ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲದ್ದ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ವಪಾಸದರೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮಕ್ಹ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ ನಗು ಇನ್ನೂ ಮುಖಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿದಂತೆ ಹಾಗೇ ಇತ್ತು. ಏನೇ ನೋಡಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ ಮನಕ್ಕೆ ಆಯಾಸವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಬೀಸುವ ತಂಪು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಯನ್ತಿತ್ತು ಮನ. ಮಲಗುವ ಮುಂಚೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಹೇಗಾಯ್ತು???
ಹೀಗೆ ಇರಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ. ಮಾಸದಿರಲಿ ಆ ನಗು. ಬೇಡ ಮನದ ರೋದನ. ಹಸನ್ಮುಖಿಯಾಗಿರುವುದೇ ಸಂತಸದ ಸಾಧನ.
ನಗುನಗುತಾ ನಲಿ, ಏನೇ ಆಗಲಿ!
0 ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು:
Post a Comment